พี่น้องเอ๊ย..

วันนี้…ส่งพี่ชายไปแนวหน้า
ศรีฯคนกล้าหลบกลับมาอยู่เบื้องหลัง
สลับกันผลัดเปลี่ยนเวรเกณฑ์ไปฟัง
มวลมหาประชาชังเอ๊ย..ประชาชน
ตอนเข้ากลุ่มมันร้อนรุ่มมันคึกคัก
คนหมู่มากลุยเข้าไปไม่เคยสน
แกนนำสั่งแกนนั่งสอนวอนเสียจน
เรามวลชนต้องเชื่อฟังสั่งแล้วทำ
ปิดหน่วยนั้นตัดไฟหน่วยนี้..อิ..อิ..ซาหนุก
ยกเว้นคุกถ้าขืนบุกคงไม่ขำ
บอกแล้วงัยตรูจะไฝว้ให้คะมำ
ลุงกันนำเขาบอกว่าข้าคนดี
กลับมาบ้านมีเวลามานั่งคิด
ถูกหรือผิดดีหรือบ้าน่าบัดสี
ที่ทำไปที่ทำมาบ้าหรือดี
ใครก็ได้ช่วยตอบทีพี่น้องเอ๊ย…
พอมาติดตามข่าวข้างนอกมันสับสนอ่ะ..

ผิดตลอด

ในสายตา ยาหยี ใช่พี่ผิด
ไม่เคยคิด แง่ดี สมศรีเอ๋ย
ชอบคิดเอง เออเอง เก่งจุงเบย
คนไม่เคย เสียด้วย เลยซวยไป
โอ้..แม่ศรี สุดา ผู้น่ารัก
คนรู้จัก เคยรัก ก็ผลักไส
ถูกบังคับ ให้ผิด คิดนอกใจ
จะเลือกใคร ชู้หรือเพื่อน ก็เหมือนกัน.กิงเหล้าดีกว่า
อนิจา วาสนา น้ำตาตก
มัดมือชก ดิ้นไป ทำไมฉัน
จะแข่งเรือ แข่งพาย ทำไมกัน(คนมันไม่หล่อ)
เพราะใจฉัน มันอัดอั้น แทบกลั้นตาย
(ดื่มๆๆ…เพื่อลืมเธอ)

ยากกว่า..

จะบอกรัก สักกี่คำ ก็สูญเปล่า
เมื่อใจเธอ มีแต่เขา เพียงเท่านั้น
การบังคับ หัวใจใคร ให้รักกัน
มันยากกว่า ตัดสัมพันธ์ อันยาวนาน

ตามหารัก

รักมาพราก จากไกล ไปเหินห่าง
ทิ้งน้องนาง ร้างคู่ ดูขื่นขม
รักเจ้านี้ หนีไป ไร้ชู้ชม
อกระทม ตรมไหม้ ใจคร่ำครวญ

นอนสะอื้น ฝืนอาลัย ปวดใจนัก
ด้วยเพราะรัก ผลักใส ให้กำสรวล
สุดโศกศัลย์ เพราะพี่ หนีเนื้อนวล
ความรัญจวน ชวนชื่น หายรื่นรมย์

รักมากลาย หายหน้า พาใจเหงา
ความโศกเศร้า เข้าครอง หมองใจตรม
เหมือนเวรกรรม จำพราก จากคู่ชม
จึงซานซม ซึมเศร้า คลุกเคล้าทรวง

โอ้ลมเอย รำเพยพัด สะบัดพลิ้ว
ฝากลมปลิว ถามหา รักข้าหวง
อยู่ทางใด ไหนบอก อย่าหลอกลวง
เอ็นดูดวง ใจข้า ตั้งตารอ

ลมไฉน ใจดำ ทำนิ่งเฉย
ไม่เฉลย เอ่ยคำ ตามที่ขอ
แกล้งข้าช้ำ ระกำใจ ให้ใฝ่รอ
โอ้รักหนอ อยู่หนใด ที่ไหนกัน

จะขอตาม รักข้า สุดฟ้าใส
หาดวงใจ สุดกู่ อยู่ไหนนั่น
อยู่พงไพร ในพนา จะฝ่าฟัน
จวบสิ้นวัน สิ้นใจ วายชีวี

ได้โปรดเถิด เปิดตา ให้ข้าเห็น
รักยังเป็น เช่นเดิม เสริมสุขศรี
อย่าหายลับ กลับกลาย คล้ายวารี
สู่ปฐพี หายลับ ไม่กลับคืน

 

รักเธอ ซึ้งๆ

“รักเธอนะ” เธออาจ ยังไม่รู้
เฝ้าแลดู รู้ไหม ใจห่วงหา
“รักเธอนะ” รักมาก ดวงแก้วตา
ให้เวลา พาพิสูจน์ “ชั้นรักเธอ”

อาจยังไม่รู้ รักมาก ขนาดไหน
รักที่ให้ รู้ไหม ให้เสมอ
ชั้นรออยู่ คนนี้ ไม่เลิศเลอ
แต่อยากเจอ เธอทุกวัน พันธ์ห่วงใย

แม้ไม่เป็น แสงอาทิตย์ ชีวิตอุ่น
ไม่มีบุญ เป็นดาว ในฟ้าไหน
ไม่เป็นจันทร์ มืดฟ้า พาแสงไฟ
ไม่เป็นใคร หรืออะไร แค่รักพอ

อาจจะดู ต่ำต้อย น้อยสายตา
อาจจะดู ต่ำกว่า หน้าเหลือขอ
อาจจะดู บ้าๆ และบอๆ
แต่ใจคอ รักเธอจริง ไม่ทิ้งใจ

อาจจะเห็น ว่ามัน เป็นแค่รัก
ไม่ง่ายนัก สบตา ก็หวั่นไหว
พยายามนะ ก็กลัวว่า จะสายไป
กลัวยาใจ มีใคร ไปดอมดม

เธออาจสูง สูงเด่น เช่นนางฟ้า
ชั้นอาจต่ำ ต่ำกว่า ก็ขื่นขม
แต่รักเธอ เธอจ๋า นะหน้ามล
รักตราบจน เธอจาก พรากลาไป